JOLIEBIBI

THE END OF THE BUDAPEST ADVENTURE

Boedapest… je was me een tripje! Weinig slaap, maar veel gelach! Te veel geld uitgegeven, maar heerlijk gegeten. Maar het beste? Ik kan een heleboel afstrepen van The Budapest Bucketlist! Ik wil terug naar Boedapest, dat zegt genoeg over de stad, niet?

DE UITDAGING

Op stap gaan met 5 vrienden. Het blijft elke keer een uitdaging en een leerschool. Maar elke keer lijkt het beter en beter te gaan (of is dit volwassen worden?) Ik ben Thomas More voor eeuwig dankbaar, dankbaar voor de kans om met zo een 5 mooie mensen herinneringen te kunnen maken. Dit vind ik het mooie aan groepsreizen: je leert mensen op een ander niveau kennen alsof er elke dag laagjes wegvallen. Love it! En shoutout naar papa Dimi om het een hele week met gillende wijven vol te houden!

DE STAD

Ik heb genoten van Boedapest. De geschiedenis, de mensen, het eten en de sfeer. Het verbaast me elke keer dat Europese steden op elkaar lijken, maar toch ook zo van elkaar kunnen verschillen. Een uurtje vliegen en je bevindt je in een land met een communistische en fascistische geschiedenis, een land met een corrupte overheid, een land met onderdrukte media, een land waar je zo veel kan leren. Onze Hongaarse gids zei letterlijk: het zou dom zijn om in Boedapest te wonen. Toch raar dat wij toeristen er dan wel zo een goed gevoel bij hebben?

 

DE UITWISSELING

Ik heb het al eerder aangegeven: ik ga niet op buitenlandse stage. Voor docenten én mezelf soms een verrassing. Voor mij een bewuste keuze. Ik wil het iets rustiger aandoen, een stage in België gaat al een uitdaging op zich zijn. Mijn uitstelgedrag en bijkomende chronische stress zijn geen goede basis voor een buitenlandse stage. Eerst werken aan mezelf dus. En wie zegt dat ik na deze studie al uitgeleerd ben?

THE BUDAPEST BUCKETLIST

Wat kan ik afstrepen?

✔ Ik beklom met veel moeite en gehijg de Gellertberg. Het uitzicht is mooi, maar zonder conditie is het wel een uitdaging.

✔ Ik ging feesten in club Instant en liep er een paar keer verloren. En we gooiden er dan ook maar een bezoekje aan de karaokebar tegenaan. We bouwden er een stevig feestje met echte Britten (SWEET CAROLINEEEE).

✔ Ik testte geen Goulash, maar wel Kurtoskalacs. Ik ben duidelijk een dessertfan en zeker geen paprikafan. Daarom dat we ook dagelijks een bezoekje brachten aan Gelarto Rosa (beste ijs ooit!).

✔ Ik bezocht de Corvinus Universiteit waar ik echt Hongaarse studenten leerde kennen en leerde meer over het communisme tijdens een gegidste wandeling (iets aan de saaie kant) en House Of Terror (iets aan de dramatische kant).

✔ Ik snoof kunst op in het Ludwig Museum en brandde samen met mama Luka kaarsjes in de Sint-Stefanus basiliek.

Wat deed ik nog?

Tapas eten bij Vicky Barcelona (try de Sangria), cocktails drinken in de 360°bar, aflevering 4 van Game Of Thrones kijken, Coline haar 21ste verjaardag vieren en schaamteloos roddelen over anderstalige toeristen. Jealous? Waar wacht je zelf nog op?

Abigaël

PS: Nog meer beeldmateriaal nodig? Check mijn vlog!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.