JOLIEBIBI

SITTING IN MY WHEELCHAIR

Vandaag beantwoord ik de vraag die al 100 x gesteld is. “Wat is er met je been?” “Waarom loop je op krukken?” “Moet je lang op krukken lopen?””Waarom zit je in die rolstoel?” Je zal het misschien niet geloven, maar Abi Babi hier was iets te intensief bezig tijdens de LO les en opeens weigerde mijn knie om mijn snelle moves mee te volgen. Waardoor er een raar stuk knie niet meer op de juiste plaats zat (sorry voor alle details). Mijn vriendinnen dachten eerst dat ik zéér elegant op de grond ging zitten, maar hé, mijn knie was gewoon uit de kom.

Wat ik geleerd heb in deze 5 dagen op mijn krukken en in mijn rolstoel:

– Godzijdank heb ik de beste vriendinnen, die mij overal mee naar toe sleuren.
– Onze school heeft een lift, waar leerkrachten in zitten. Kunnen die niet met de trap gaan?
– Ik train spieren waarvan ik niet wist da ik ze had.
– Probeer maar eens u haar deftig te wassen.
– Het licht aan en uit doen en de tv wat stiller of luider zetten, gaat toch wel makkelijk met zo een kruk.
– BELGIË IS NIET GEMAAKT VOOR MET EEN ROLSTOEL TE RIJDEN. Gent heeft de meest scheve stoepen ooit, de meeste kasseien ooit en de meeste restaurants met een wc waarvoor je naar boven moet gaan ooit.
– Ik word moe van de hele dag te zitten en te liggen.
– Respect, maar echt heel veel respect voor mensen die elke dag door het leven moeten gaan in een rolstoel en/of op krukken. Tegenover hen moet ik echt niet zagen en klagen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.